Er hangt een revolutie die zijn weerga niet kent in de lucht!

Er hangt een revolutie die zijn weerga niet kent in de lucht!

 

‘Een revolutie is vreedzaam als we wijs genoeg zijn, barmhartig als we voldoende om elkaar geven, succesvol als we geluk genoeg hebben – maar of we nu willen of niet, de revolutie komt – we kunnen wel het karakter ervan bepalen, maar de onvermijdelijkheid komst niet stoppen!’

• Robert Kennedy, 9 mei 1966 –

Als je stil bent kun je het soms letterlijk horen – het diepe denderen van de ontevredenheid. Als je naar buiten kijkt, kun je het voelen. De prikkelende energie van samenballende maatschappelijke onvrede. Als je zwijgt, het fluisteren verstaan van de steeds groter wordende groeperingen die bij elkaar komen omdat zij de oorlog hebben verklaard aan de alles onderdrukkende elite en hun vijandigheid jegens het volk

 

.

In Amerika zijn de dragers van deze op handen zijnde revolutie de gewone mensen, waaronder duizenden vrachtwagenschauffeurs die voornemens zijn om heel Washington buiten werking te stellen!

Over dit konvooi van maatschappelijke onvrede mag de stervende mainstream media dan wel zwijgen, maar niets neemt weg dat de wielen van de revolutie reeds geruime tijd draaien en zich nu een weg willen banen naar het hart van het Amerikaanse machtscentrum dat niet langer naar haar bevolking of de rest van de wereld luistert.

Hoewel er ook in Nederland oprechte stemmen klinken om te stoppen met het voeden van het systeem dat ons onderdrukt, zal het waarschijnlijk toch een ander deel van de wereld zijn die een daadwerkelijke invulling durft te geven aan dit denkbeeld, helaas maar waar.

 

 

Wij Nederlanders zijn zo langzamerhand tot niets meer in staat, zelfs niet tot het omschrijven van het net van de fuik waarin we zitten. Het zij dan maar zo.

Dat neemt echter niet weg dat de boodschap geklonken heeft, en het gehoor van de welwillende heeft gehoord. De verandering en het globale ongeloof in de huidige heersende structuren zoeken naar een uitweg, als een vulkanische handeling die, naarmate de druk zich blijft opbouwen, dan ook onvermijdelijk is.

Ik hoop werkelijk dat Nederland die Nederlanders die dit niet alleen durven propageren, maar reeds in alle opzichten ondernemen niet aan de zijlijn laat staan, al vrees ik vooralsnog het ergste.

Ik kan dan ook niet luid genoeg het feit benadrukken, dat voor diegenen die verandering willen het nu tijd is om het werken voor de elite, de overheid en de maatschappij in het algemeen te staken, totdat het beest is doodgebloed dat ons verslonden heeft en gevangen houdt. Die tijd is nu, niet morgen, en niet de opeenvolgende maanden. Want ook zij die aan het systeem willen blijven hangen, en zelfs bereid zijn om de smerigste misdrijven van de elite goed te praten in een mogelijk vooruitzicht op het verlies van hun inbouwkeuken, zullen de zaken die komen gaan niet weten te vermijden. Het is aan u de keus aan welke kant van die tsunami u zich bevindt, het is aan u de keus om nu te handelen of het voor altijd te laten!

Atoomwapens worden nooit ingezet tegen de mensheid!

Atoomwapens worden nooit ingezet tegen de mensheid!

 

Kent u ze ook? Mensen die stellen dat atoomwapens nooit (meer) tegen de mensheid zullen worden ingezet? Waarmee ze die stelling willen onderbouwen is mij nog steeds een raadsel. Nadat de bom op Hiroshima viel en de verschrikkelijke gevolgen van het wapen letterlijk in een flits bekend werden, viel er een tweede op Nagasaki!

 

 

Daarbij komt nog dat de geschiedenis uitwijst dat er geen wapen is uitgevonden dat niet is ingezet in het krankzinnige labyrint van oorlogen waarin alle economieën ronddolen en waaraan ze hun feitelijke bestaansrecht ontlenen.

Hoewel recent ingezet radioactief materiaal in Irak reeds geleidt heeft tot honderdduizenden misgeboorten en alle overige ondenkbare vormen van menselijk leed, is er een percentage mensen die tegen die feitelijkheden blijven stellen dat de overheden tot zulks een vergrijp niet in staat zijn.

 

 

 

Soms heb ik de neiging om het bijltje erbij neer te gooien, ja, om een dergelijk zwakzinnigen debat maar liever geheel uit de weg te gaan, maar naarmate de wereld steeds verder afglijd in de poel van elitaire hebzucht en zwakzinnigheid zijn er toch momenten die een mens dwingen steeds opnieuw de stem te verheffen en keer op keer te blijven waarschuwen voor de gruwelijke uitkomsten van het beleid.

 

 

 

Want, eerlijk is eerlijk, de wereld is nog nooit zo tegen zichzelf verdeeld geweest als in de afgelopen jaren. Onder de aanhoudende druk van de alternatieve media raakten steeds meer mensen bekend met het gegeven dat er werkelijk geen instituut of overheidsinstelling meer is die niet ten prooi gevallen is aan de koninklijke orde van inteelt en genetische defecte machthebbers.

 

 

Hoe groot de gekte die onder de mensheid heerst eigenlijk wel niet is, bestaat voor mij vooral uit het feit dat er in de eindeloze geschiedenis van atoomproeven zoveel mensen bereid bleken om te betalen voor het uitzicht op de atomaire paddestoel en het uiteen rijten van de hemelen.

Volgens velen was er vroeger nog wel sprake van politieke zekerheid. Of dit waar is weet ik niet. Voor mij is de politiek verworden tot misschien wel de grootste religie ooit. Het politiek ergens van overtuigd zijn is voor mij dan ook niet meer (of minder) dan een kwestie van geloof, een overtuiging die in geen geval steunt op enige vorm van realiteitszin of werkelijkheid.

Het is vanuit dat ‘geloof’ dat mensen zaken stellen als: ‘Wees maar gerust, dit gebeurd nooit weer.’

 

 

 

In 2013 wordt het rookgordijn opgeheven!

In 2013 wordt het rookgordijn opgeheven!

Een van de belangrijkste redenen waarom de Europese Unie in een existentiële crisis terecht is gekomen, zegt het woord zelf al, UNIE!


Een unie is het samengaan van meerdere landen tot een staatkundige eenheid. Een eenheidsstaat of een unitaire staat is een staat waarvan de macht uitsluitend bij de centrale overheid ligt. Er zijn ons allerlei loze beloften gedaan die zijn gefaald en hebben geleid tot armoede en grote werkeloosheid. Het Centrale Europa en de centrale overheden zijn slecht voor de mensheid, aangezien hun belangen niet worden behartigd.

Op 11 September 2012 waren er in Spanje 1,5 miljoen mensen op de been, om mee te lopen met de grootste demonstratie ooit.Een demonstratie die opriep tot de onafhankelijkheid van de centrale regering in Madrid, de schuldige partij aan de verwoestende economische en financiële crisis.
De omstandigheden waarin de mensen leven in de Europese Unie leiden tot spanning en dwang.





De Europese Unie staat voor centralisatie die ze aanmoedigen door te promoten en te eisen.
Brussel wil dezelfde standaard voor alle EU landen, voorwaarden gekocht door schulden. Wij betalen een krachtige prijs hiervoor met opgelegde draconische bezuinigingsmaatregelen. We hebben steeds minder geld te besteden, leningen kunnen niet meer betaald worden en onze levensstandaard gaat drastisch naar beneden. mensen eindigen in massale en totale armoede. Er is geen vrijheid meer om te beslissen wat goed of fout is! Ze dicteren en betuttelen ons en weten van mijlenver wat goed voor ons is. Ze zitten in hun regeringskantoren en besluiten tot in de puntjes, wat er met ons leven gebeurd. We worden beheerst door een robot die geen respect en begrip kent en die besluiten neemt tegen het menselijke in. De ons zo veel beloofde prachtige verzorgingsstaat, waarvoor afstand is gedaan van onze tradities en cultuur, is een grote bureaucratie geworden. We hebben de welvaart verloren, de soevereiniteit, de werkplek en onze sociale verworvenheden.

We hebben niet gekozen vanuit een democratie, voor de voorzitter van de Europese Commissie?

Wie kent hem überhaupt? Jose Barosso, stond niet op onze kies lijst. Mario Draghi, hoofd van de Europese centrale Bank, geen idee waar die vandaan komt. Tal van andere organisaties en hun leiding hebben we niet gekozen. De internationale organisaties, de Wereldbank, het Internationaal Monetair fonds, De World Health Organisation of het Internationale Hof van Justitie. Hun beslissen over wetgeving, financiën, oorlogen, voeding en onze gezondheid.Dit is een anti democratisch systeem en een rechteloos systeem. Multinationals en wereldwijde organisaties zweven over onze landen en dicteren alles alternatief. Onze geschiedenis heeft al meerdere malen aangetoond, dat eenheden zoals de Europese Unie nu is, volledig zal instorten en ons land zal vernietigen. De EU zal uit elkaar vallen en we leven in een gedwongen dictatuur. Al onze partijen handelen alleen maar uit macht.
Zij vertegenwoordigen niet meer de belangen van de bevolking, maar dienen de banken en de financiële elite.





Onze bankbiljetten kunnen we straks gaan gebruiken als toiletpapier, daar hij drastisch is gedaald.
Wij als consumenten betalen de prijs voor de financiële en monetaire inflatie. Het plan van de gehele EU was om Europa te verarmen en te plunderen. De crisis wordt alleen maar gebruikt om maatregelen door te duwen, die normaal gesproken niet kunnen. Beperking van contante betalingen, ontmantelen van de verzorgingsstaat, de vermindering van inkomen en pensioen en een verhoging van de belastingen. In ons land hoor je van de media helemaal niks, wat er zich daadwerkelijk achter de schermen afspeelt. De media speelt landen tegen elkaar uit en de burgers raken het overzicht kwijt. Het huidige systeem werd opgezet om de mensen in de vorm van arbeid, lonen en waardecreatie te beroven. Ze melken ons geestelijk en fysiek uit, zijn destroyers en de grootste manipulators van de werkelijkheid.


Wij als burger zijn zo gemanipuleerd dat we helemaal niet meer nadenken over wat er eigenlijk beweerd wordt. Politici praten over verschillen, terwijl er helemaal geen verschillen tussen volkeren zijn. Ze praten alleen maar over wat ons scheidt en wat ons onderscheidt van onze medemens op deze planeet. De overheid verdeelt de bevolking in groepen die elkaar gaan bestrijden en gaan beheersen. Ze hebben het over verschillen in ras, geloof, politiek, onderwijs, seksuele geaardheid, etniciteit. Alles gaat gepaard met ruzies om hun macht uit te breiden. Ze verdelen ons in klassen, ze bepalen onze wetten en ze nemen ons recht om te leven in vrijheid af. Het maakt niet uit wie je op de politieke lijst gaat kiezen, het is allemaal een pot nat. Marionetten met dezelfde rode draad.Ze zijn hele goede acteurs die ons laten geloven dat we zelf niet meer kunnen beslissen. Onze mening wordt gedirigeerd in hun richting.





De enige manier om ons uit dit systeem te halen is wanneer we stoppen met vechten met elkaar.
De solidariteit moet terug en we moeten ons vastklampen aan elkaar. We moeten realiseren wie echt onze vijand is, onze gemeenschappelijke vijand, de overheid. Er zijn drie machthebbend organisaties die onze mening en perceptie beinvleoden. De regering, religies en de media.

Zij vertellen ons wat goed en fout is, hoe we moeten denken, hoe we moeten praten en ons moeten gedragen. Geld en hebzucht overheersen in de afgelopen decennia, wat de mensheid vernietigd. Religies vertellen ons dat je moet buigen voor het gezag, anders wordt je gestraft in het hiernamaals. De media vertelt ons wat politiek correct is en dat we ons vooral geen zorgen moeten maken.

Steeds meer mensen beseffen duidelijker wat er aan de hand is, mede dankzij het ontwaken en de verlichting van het internet. Corruptie op alle niveau´s is zichtbaar en de leugens van de media komen boven water. Door dit gegeven moeten we ons bewust worden van de gemeenschappelijke noemer van kennis. We moeten het eens worden over het algemene maatschappelijke belang.

Vergeet de kleine geschillen, de politieke en religieuze oriëntatie, we zitten allemaal in het zelfde schuitje met onze eigen identiteit en karakter. Het gaat om de rechtshandhaving en het vechten tegen de kliek die liegen, exploiteren en controleren. Dit bewustzijn kan de wereld verbeteren en onze aarde veranderen. Laten we beginnen met niet alleen te praten over kennis, maar dat we gaan doen wat we zeggen. Dat we actief betrokken raken bij ons gezamenlijke doel:


Samenleven in een harmonieuze wereld, een wereld van gerechtigheid, een wereld waarin we kunnen leven in vrijheid en liefde.

Ghandi zei ooit:
Je moet het vertrouwen in de mensheid niet verliezen.De mensheid is als een oceaan,als enkele druppels besmet zijn, wil dat nog niet zeggen dat de hele oceaan besmet is. Het verschil tussen wat we doen en wat we zouden kunnen doen zou volstaan ​​om het grootste deel van de problemen van de wereld op te lossen.Je moet de verandering die je wilt zien in de wereld zijn.

Indien je iets wilt veranderen, zal je je gedachten en handelen moeten veranderen. Zo alleen kan je de wereld om je heen verbeteren. Indien dit niet gebeurd, dan blijf je steeds dezelfde fouten maken, boosheid, negatief denken, zelfvernietiging. Leer te leven vanuit je eigen zwakheden en vraag naar vrijgevigheid en tolerantie. Vergeving is loslaten van het verleden en het zal je goed doen. Overwinnen is accepteren. Iedereen is mens, ongeacht wie hij is of waar hij voor staat.

Wij mensen maken fouten, dat is heel normaal en we kunnen leren van onze fouten.
Indien we volhardend zijn in ons doel, zal de oppositie verdwijnen.


Veel mensen leven een leven van somberheid en armoede die uitgegroeid is als gevolg van hebzucht van enkelen en collectieve hebzucht van velen. Onwetendheid, koppigheid en onverzettelijkheid worden daaraan nog toegevoegd. Het materialisme overheerst en gevolgd. Daarvan zien we mensen onder bruggen slapen, mensen in de daklozenopvang en mensen op straat zwerven. In de steek gelaten door de maatschappij, wat een land zou moeten zijn van overvloed. Het bedrog dat er geen voedsel meer is is een facade.Er is genoeg voedsel voor iedereen en toch leiden miljoenen kinderen honger. We dwalen in een geestelijke woestijn van leegte en materialisme.







We hebben nog veel lessen te leren, hoe pijnlijk ze ook mogen worden.
We denken totaal verkeerd over ons bestaan en waarvoor we op deze wereld zijn. De wereld is een cursus van lessen, onderworpen voor het doel. Een levensles met hindernissen, stations, wegen en kruispunten. Je zal beslissingen moeten maken, ervaringen moeten opdoen, leren en wijzer worden. We zullen ons moeten verenigen in groepen en proberen om zelfstandig te leven. We moeten uit de controle komen van onze gedachten en handelingen. Er zijn veel te veel mensen die niet geloven in het bestaan van God, maar wat we wel kunnen doen is geloven in LIEFDE.We moeten geloven in liefde, in waarheid en wijsheid. We moeten gaan geloven in het goede van de mens, in vriendelijkheid en genade.


Door ons allerlei vragen te stellen komen we tot een ander besef.


Wat wil en kan ik vandaag? Wat wil ik bereiken? Hoe kan ik het beste mijn tijd besteden? Waar ben ik dankbaar voor? Van wie kan ik iets leren? Wat zijn mijn belangrijkste doelen? Wat en wie is het belangrijkste in mijn leven? Wat kan ik doen om de belangrijke doelen te bereiken? Wat kan ik doen om mijn zorgen te vergeten? Wat kan ik doen om mijn woede kwijt te raken? Wat leert het leven mij vandaag? Hoe kan ik leven in vrede en geluk? Wat moet ik loslaten om vrij te zijn? Wie kan ik helpen vandaag?
Het maakt niet uit wat we geloven en hoe we de uitdagingen aanpakken, we moeten geloven dat goede dingen op ons pad komen die ons weer nieuwe energie geeft. Mijn motto is altijd, wat je zaait zal je oogsten. Ik geloof in de overwinning van geloof, hoop en liefde in een wereld vol conflicten en vernietiging. Wij zijn de hoofdrolspelers in het grote menselijke drama wat er zich nu afspeelt. Onze dagelijkse keuzes, groot of klein, kunnen we bijdragen aan onze strijd tegen goed en kwaad, vergeving en wraak, barmhartigheid en meedogenloze macht.

Ik geloof in mensen, de liefde, respect en de natuur. Onze edelste gave is om te veranderen en dat we door deze verandering weer een eerbiedige democratie zullen opbouwen. Ik geloof in het potentieel van mensen, groei en metamorfose. We moeten elkaar aanmoedigen, creatief worden en elkaar gaan respecteren. Niet ons laten vernietigen door verdriet, succes, macht, onmacht of armoede.
We gaan geloven in de haalbaarheid van het goede, zonder angst, zonder remming


Ik heb zelf al een behoorlijke transformatie ondergaan en ben nog actief bezig te veranderen.
Elke dag weer leer ik bij en leer om mijn verleden los te laten. Een verleden met pijn, angst, verdriet, onmacht en een onhaalbare strijd. Ik heb besloten om niet meer te verstoffen en te vergrijzen achter het rookgordijn.

Ik wil doen waar ik warm voor loop, ik wil mijn passies vervullen en leven vanuit liefde en niet uit haat. Ik belandde in een diep dal en zag de donkere nacht van mijn ziel, gepaard gaande met hartverscheurende gebeurtenissen. Ik verzette me tegen de beëindiging van dit leed, waardoor ik ook niet kon groeien.

Mijn ego moest onttroond worden en dat was een lange weg. Ik werd afgeleid van mijn doel.
Je komt op een gegeven moment voor een uitdaging te staan, die de grootste uitdaging wordt van je leven. Het brengt je terug naar het heden, het NU, en je laat de ingebeelde werkelijkheid los.





Het nieuwe jaar 2013, zal voor mij nog vele obstakels brengen. Veel kruispunten die ik nog tegenkom en vele bergen die ik nog moet beklimmen. Weerstand en tegenstand van mensen zal ik ook in het komende jaar ontvangen, omdat er altijd mensen zullen zijn die tegen mij zijn. Waar het om gaat voor is het moment waarvoor ik kies, om mijn eigen leven meer kwaliteit te geven. Ik zal trouw blijven aan me zelf, wat ik had me zelf verloren in jaren van strijd en onmacht.
Ik ga terug in mijn eigen kracht, waarmee ik ben geboren.

EEN DOEL ZONDER EEN PLAN IS SLECHTS EEN WENS

Vandollum

De wereld glijdt in ijltempo af naar Wereldoorlog III

De wereld glijdt in ijltempo af naar Wereldoorlog III

De Egyptische stad Caïro brand! De BBC en andere nieuwszenders tonen de luchtbeelden van brandende en doodstille straten. In Egypte is inmiddels de noodtoestand uitgeroepen en het hele land is verworden tot een onbegaanbaar gebied. De waanzin van het globale leiderschap en de slaafse dwaasheid van de volkeren vormen een rampzalige combinatie die onvermijdelijk uitloopt op een catastrofe waarvan de gevolgen nog nooit door de mensheid zijn aanschouwt.

 

Egypte, in de ogen van de meeste westerlingen een prachtig en mysterieus vakantieland, is niet meer. De chaos is er zo compleet dat de straten van de miljoenenstad er nu stil bijliggen en branden.

De gewelddadige opstanden tussen delen van het volk en de militaire macht van hun leiders, hebben tot een situatie geleid die een ieder van ons ernstige zorgen zou moeten baren. Tenminste diegenen die de globale gevolgen van het huidige systeem onder ogen durven komen.

 

Tja, wat valt er nog van deze zaken te zeggen? Eigenlijk maar heel weinig. Ik denk wel eens dat het noodlot dat nu brandend als een oven op het punt staat een ieder van ons in een dodelijke omhelzing te nemen, eigenlijk niet meer is dan de prijsuitreiking die volgt op de rattenrace die we in eerste instantie vrijwillig zijn ingezet. De mensen die mij al wat vaker gelezen hebben weten wel wat ik hier mee bedoel.

 

De wereld is onder onze ogen verworden tot een onuitwisbare schandvlek van groot en kleinschalig onrecht, economische ongelijkheid, religieuze en politieke misstanden. De gruwelijke gebeurtenissen die als tsunami's over de landen beuken en dagelijks een onherstelbare en steeds groter wordende schade achterlaten, sleuren langzamerhand een ieder mee naar de peilloze diepten van de afgrond waaruit geen terugkeer meer mogelijk is.

 

De mensheid staat erbij en kijkt er naar. Hoe dit allemaal mogelijk is? Voor een gewoon mens valt er nog amper een antwoord te formuleren dat begrijpelijk en voor rede vatbaar klinkt. De zaken steken ogenschijnlijk zo complex in elkaar en het web van oorzaak en gevolg is zo enorm en wijds vertakt dat er nog nauwelijks een overzichtelijk plaatje kan ontstaan.

 

Maar wie terugkeert naar de eenvoud ziet dat het leven is uitgelopen op een catastrofe onder het gewicht van de hebzucht van een enkeling. Klauwend en graaiend naar macht en onderwijl wentelend in afzichtelijke rijkdommen, bestijgen onze globale leiders en elite-gezelschappen kraaiend van incestueuze waanzin de maatschappelijke ladder om aan de door hen veroorzaakte dodenakker te ontkomen.

 

Het volk staat erbij en kijkt er naar terwijl het gedwee de belastingen betaald die het door hen krijgt opgelegd. Maar binnenkort zijn het juist de meest volgzamen die zich zullen beseffen dat hun offers, hun levens, hun gehoorzaamheid, hun banen, kinderen, dromen, en vooropgezette en voorgeprogrammeerde carrières er niets toe deden en genadeloos van de kaart worden gehaald.

 

De voormalige vakantie en belastingparadijsen veranderen nu één voor één in smeulende dodenakkers. Wereldwijd ‘sterven’ de banken, storten de economische systemen ineen, en snakken de dollars naar hun laatste adem. De dwazen vieren onderwijl verkiezingsfeesten of doen hun beklag bij de virtuele klaagmuur (het internet) – de rijken klimmen door – en de wereld staat op de rand van een nucleaire uitbarsting.

 

Het onvermijdelijke eindresultaat van de criminele volksapathie en het wereldwijd opgelegde en nagenoeg alom geaccepteerd kleinburgerlijk streven.

 

Het einde van de elite journalistiek

Het einde van de elite journalistiek

Eindelijk is het dan zover. De grote nieuwsorganisaties geven meer en meer toe dat zij de strijd hebben verloren met betrekking tot de nieuwsvoorziening en het vormen van de publieke opinie. ‘Iedereen kan nu tegenwoordig nieuws maken,’ luidt zo ongeveer de klacht.

 

 

Ik wist aanvankelijk niet wat ik hoorde en dacht er een moment over na. ‘Nieuws maken?’

Dat klinkt naar zoiets als ‘koffie zetten.’ Iedereen kan met een aantal middelen koffie zetten.

Normaal gesproken gebeuren er zaken in de wereld en doen ooggetuigen verslag van die gebeurtenis. Maar dat is al tijden niet meer zo. De nieuwsorganisaties waar we vandaag de dag mee te maken hebben nemen zich niet alleen het monopoly om erover te mogen verhalen, erger nog, meer en meer zijn zij verantwoordelijk voor het ‘maken’ van de gebeurtenis.

 

Zij hebben hiervoor het geld en de middelen. Maar de komst van het internet heeft aan die voorsprong een drastisch einde gemaakt en steeds vaker worden de grote nieuwsorganisaties gedwongen om terug te vallen op gebeurtenissen die door ‘de kleine man’ in kaart of onder de aandacht zijn gebracht. En dat is maar goed ook. Het tijdperk van censuur en elitaire leugens staat op instorten. Natuurlijk is dat voor velen een onaangename gedachte – immers, wat volgt hierna?

Met aan de andere kant: kan het nog erger worden dan dit? Een maatschappij die gedicteerd wordt door ‘hoogleraren journalistiek en media-psychologen’ of journalisten die geen vragen meer durven stellen en slechts nog de elitaire leugenaars citeren moeten we immers niet willen, laat staan nog langer gedogen.

 

Of het nu gaat om de economische leugens, de verkapte propaganda voor de farmaceutische industrie, het klakkeloos overnemen van de wetenschappelijke onmogelijkheden van ‘911’, de leugens met betrekking tot ‘the war on terror,’ het zinnige verstand pikt het niet meer en de horde mensen die hun bestuurders levend wil stropen wordt groter en groter.

 

De NCRV maakte onlangs een documentaire over de ‘nieuwe journalistiek,’ maar dan wel vanuit elitaire hoogten waar men grote waarde hecht aan die vorm van beleefdheid die iedere genocide goed praat, als er achteraf maar een ‘geleerd’ of ‘welbespraakt’ kader aan wordt gegeven.

 

Visueel beleefd en vooral verbaal ‘correct’ toont het stervende nieuwsimperium wat het eigenlijk beschouwt als de ‘Tokkies’ van de nieuwe verslaggeving – de journalisten zonder een hijgende raad van journalistiek in de nek die bepaald wat ‘maatschappelijk aanvaardbaar’ is en hun financiële meester dient – maar laat eigenlijk doorschemeren dat dit nou niet bepaald de kant is die je op moet willen, beleefd volk dat we zijn.

Want eigenlijk zijn de ‘internet-journalisten’ vooral maar een beetje ‘half gaar,’ en dat moeten we ‘toch niet willen.’

Maar de honden van de ‘gevestigde orde’ zijn op sterven na dood, zij weten het en graaien daarom wat er nog te graaien valt. Als dit betekent dat ze het economische fascisme waarop de Europese Unie gegrondvest is tot de laatste minuut naar de mond moeten praten, doen zij dit.

 

Maar de tijd dat we zoiets erg moeten vinden, is voorbij. We weten het nu immers, we weten wie ze zijn en waar ze voor stonden. Een wereld die geld boven de meest basale mensenrechten heeft verheven, een wereld waarin niemand nog recht heeft op voedsel die het zich financieel niet veroorloven kan heeft zich dankzij hun kunnen ontvouwen en uitbreiden. Met betrekking tot dit laatste zeg ik: omdat zij willens en wetens de volkeren hebben misleid, en ieder mens in het sociale vangnet van de elitaire psychopaten gedreven heeft, verdienen zij zonder uitzondering de doodstraf

 

Het zijn immers ook mensen waarvoor uitsluitend de rechten tellen die men zich financieel veroorloven kan.

 

Omdat binnenkort de dollar en de euro sterven, zal er ook voor hen maar weinig over blijven dat men zich financieel veroorloven kan. Dan zijn er slechts nog de handen van een hongerend en lijdend volk.

 

Als die handen eenmaal uitgestoken worden, zal het zeker niet ter hulpe zijn.